به گزارش کانی پرس؛ در جهان صنعتی امروز پارک‌ های درون شهری به عنوان بخشی از زیرساخت طبیعی و مؤلفه‌ای تأثیرگذار در سیمای شهر، می تواند نقش تعیین کننده ای در تامین نیازهای روانی جامعه ایفا کند. از اواخر قرن بیستم، مفهوم پارک در شهرها اهمیت بیشتری یافته و تحوالت عملکردی آن را میتوان در […]

به گزارش کانی پرس؛ در جهان صنعتی امروز پارک‌ های درون شهری به عنوان بخشی از زیرساخت طبیعی و مؤلفه‌ای تأثیرگذار در سیمای شهر، می تواند نقش تعیین کننده ای در تامین نیازهای روانی جامعه ایفا کند.
از اواخر قرن بیستم، مفهوم پارک در شهرها اهمیت بیشتری یافته و تحوالت عملکردی آن را میتوان در مفاهیمی همچون پارکهای صنعتی، پارک های فناوری، پارک های تفریحی و تفرجی مشاهده کرد که امروزه جایگاه ویژه ای در سیمای شهرها به خود اختصاص داده اند.
در ایران نیز پارک های درون شهری از جایگاه ویژه ای برخوردارند نا جای که بسیاری از مدیران اجرای شهرها بویژه شهرداری ها بیشتر وقت و بودجه خود را صرف احداث و زیبا سازی پارک ها می کنند تا با این اقدام بتوانند در جذب گردشگر و مسافران و همچنین زیبا سازی مبلمان شهری کارنامه موفقی از خود به جای بگذارند.
هرچند نگاه ویژه به پارک ها در بسیاری از شهرها به فراموشی سپرده شده است که می توان یکی از ان شهرها را بوکان دانست که به علت های گوناوگون اکنون پارک های ان فرسوده ونیاز به تزریق روحی تازه دارند.
پارک ساحلی بافدمتی نزدیک به ۳۰ سال، پارک ملت، بوستان محمدیه، پارک اندیشه، پارک شهرک فرهنگیان و …از جمله پارک های موجود در بوکان هستند که همگی به علت های مختلف جذابیت های خود را نه تنها برای مسافران بلکه برای بوکانی ها نیز از دست داده اند.
هرچند این جستار تنها می خواهد وضعیت پارک کوی اندیشه بعنوان تاریک ترین پارک کشور را مورد برسی قرار دهد اما پارک های دیگر بوکان نیز همگی دارای مشکلات عدیده و فزاینده ای هستند که در نهایت سبب دفع بازدید کننده می شوند.
بی تردید همچنان که گفته شد پارک‌ های شهری از یک‌سو بستر تعامالت اجتماعی و گذران اوقات فراغت است و از سوی دیگر متأثر از جمعیت زیاد، تراکم پوشش گیاهی،دید کم، محدودیت منابع روش نایی در شب و امکان اختفا، زمینه وقوع پنهانی جرم می‌ش ود.
پارک کوی اندیشه در شمالی ترین نقطه شهری بوکان در سال سوم دوره چهارم شورای شهر بوکان به بهره برداری رسید تا ساکنین شمال بوکان همچون کوی اندیشه،علی اباد، اسلام اباد، کوی بهداری و … از ان استفاده کنند هرچند از همان لحظات اول بهره برداری از پارک بی امکاناتی در ان موج می زد.
جدای از تمام مشکلات موجود در پارک کوی اندیشه همچون نبود زیبایی، نبود درخت، نبود سایه بان، نبود امکانات بازی ان چیز که بیشتر از همه بویژه در شب ها به چشم می اید تاریکی ان است.
با توجه به س رانه کم فضای سبز در شمال بوکان که می توان ان را صفر دانست در شب های بهار و تابستان شاهد حضور جمعیت کثیری از مردم در پارک کوی اندیشه هستیم که متاسفانه به علت نبود امکانات و از همه مهم تر نبود روشنایی لازم با مشکلات عدیده ای رو به رو می شوند.
سیمای شبانه به عنوان جزئی لاینفک در طراحی پارک ها و باغ ها، باید به طور همزمان و با سایر بخش ها طراحی شود که متاسفانه این مهم و دیگر امکانات مورد نیاز برای یک پارک نیمه مجهز برای پارک کوی اندیشه فراموش شده است.
نورپردازی و روشنایی در پارک شهری می بایست در راستای کمک به خوانایی نقاط عطف، تسهیلاتی برای حرکت پیاده ها و وسایل نقلیه، ترویج ایمنی بیشتر در محیط، کمک به تاکید نقاط عطف پارک و تشویق استفاده کنندگان در شبا باشد که متاسفانه پارک کوی اندیشه از تمامی این موارد بی بهره است.
هر چند این مهم در دیگر پارک های بوکان نیز کاملا مشهود و به چشم می اید اما به علت تازه تاسیس بودن پارک کوی اندیشه می توان ان را نقطه تاریکی در عملکرد کارنامه شورای دوره چهارم و شهردار وقت و همچنین مهندسین طراح ان دانست.
در نهایت باید گفت، دید کم، محدودیت منابع روش نایی در شب و امکان اختفا، زمینه وقوع پنهانی جرم می‌ش ود که امید است شهرداری و شورای شهر بوکان در راستای شعار خود (عدالت عمرانی) نگاه ویژه ای به پارک کوی اندیشه به عنوان تنها مکان تفریحی شمال شهر داشته باشند تا ساکنین این منطقه نیز به یاد بیاورند که مسئولانی دارند.


انتهای پیام/خ