به گزارش کانی پرس؛ دیروز ۱۷ مرداد ماه روز سربازان بی‌ادعای عرصه پرتلاطم اطلاع‌رسانی بود که زندگی خود را صرف آگاهی بخشی و انعکاس رویدادهای جامعه به مخاطبان خود نموده اند. کسانی که همه سختی های این حرفه را به جان خریده تا بتوانند جامعه را از رویداد های کوچک و بزرگ اطراف خود آگاه کنند. خبرنگاران […]

به گزارش کانی پرس؛ دیروز ۱۷ مرداد ماه روز سربازان بی‌ادعای عرصه پرتلاطم اطلاع‌رسانی بود که زندگی خود را صرف آگاهی بخشی و انعکاس رویدادهای جامعه به مخاطبان خود نموده اند.

کسانی که همه سختی های این حرفه را به جان خریده تا بتوانند جامعه را از رویداد های کوچک و بزرگ اطراف خود آگاه کنند.

خبرنگاران بوکانی نیز از این قائده مستثنی نیستند و همراه و هنگام با دیگر هم حرفه ای های خود در سراسر جهان روز و شب خود را صرف اطلاع رسانی و اگاهی بخشی به جامعه کردند هر چند در این راه سختی ها و زخم زبان های فراوانی نیز خورده اند.

طی چند سال گذشته خبرنگاران بوکانی به دور از جناح بندی های سیاسی سعی کردند انعکاس مشکلات مردم شهر خود را در راس یادداشت ها، گزارشها و تحلیل هایشان قرار دهند تا بتوانند چشم بسته مسئولان را نسبت به واقعیت های موجود شهر باز کنند و ناپاکی های موجود را به حداقل برسانند.

هرچند متاسفانه چندین سال است که تئوری بوش پسر در میان مدیران ارشد بوکانی رواج یافته و آنان خبرنگاران را به دو دسته خوب و بد تقسیم کردند و در جلسات خصوصی و علنی خبرنگاران منتقد را بد و دیگر خبرنگاران را خوب می نامند.

ولی باید گفت امروز رسانه های منتقد در بوکان جای ویژه ای در میان مردم پیدا کرده و به دور از تمامی نامهربانی ها راه و هدف خود را انتخاب کرده و تا سرمنزل مقصد که همانا آگاهی بخشی به جامعه در مورد کم کاری های گسترده موجود در بوکان است این راه را ادامه خواهند داد.

بی گمان امروز خبرنگاران بوکانی چه منتقد و چه غیر منتقد در میان دو گروه مهم قرار گرفتند؛ گروه اول مردمی هستند که می‌خواهند و حق‌دارند و باید، بدانند پشت پرده سیاست‌بازان چه می‌گذرد و گروه دوم صاحبان قدرت و سیاست‌ هستند که تنها موفقیت و حفظ پست و صندلی خود را در بی‌خبری مردم از وضعیت کنونی می دانند.

رسانه های بوکان طی چند سال گذشته بدور از طیف بندی های سیاسی مسئولان نسبت به رسانه ها توانسته اند تا حدود بسیار زیادی به رسالت خود نسبت به هر دوگروه پایبند باشند و با اگاهی بخشی عمومی به جامعه انان را از زیر و بم سیاست بازی مسئولا شهرستانی آگاه کنند و همچنین سد محکمی در برابر صاحبان سیاست بودند که از راه خود به بیراهه نروند.

آنچه مشخص و عیان است خبرنگاران منتقدتر به وضعیت کنونی شهر بیش از دیگر هم کاران رسانه ای خود مورد هجمه قرار می گیرند تا جای که از سوی مسئولان پشه و کودک  خوانده می شوند اما غافل از اینکه قلمی که در جهت مصالح مردم و با ساز دردهای مظلومان برقص آید حتی اگر همچون پشه له شود نوشتارش بر مظلومیت و حقانیت خبرنگاران متعهد شهادت خواهد داد.

امروز حقیقت گفتن از درد های بی درمان بوکان تاوان دارد و آنان که با عشق وارد این وادی شده اند همه سختی ها را به جان خریده اند تا آینده ای روشن برای شهر و دیار خود بسازند.

در پایان باید گفت چه دردناک است که امروزه بجای شنیدن اخبار کاهش بیکاری، جذب اعتبارات و کلنگ زنی و افتتاح ها در بوکان بعضاً خبر شکایت از خبرنگاران به گوش می‌رسد.

خالد حسین زاده / مدیر مسئول کانی پرس و خبرنگار خبرگزاری راه دانا

انتهای پیام/خ